In het kader van 'lekker belangrijk... maar wel voor mij': zoals iedereen wel weet is muziek mijn grote hobby/passie/reden dat ik leef/vul zelf maar in. Als je het niet wist kan je het vast wel uit m'n puntpuntpuntnl-profiel in het linker kader opmaken. Een wat langer stuk hierover plus daarbij wat eigen opnames volgt later wel (is het nu een beetje te laat voor geworden), nu eerst wat tijd voor de grootste nieuwe gitaargod van het westerlijk halfrond: John Mayer. Nog nooit van hem gehoord? Ga je schamen! Of nee, beter eigenlijk, zet je LimeWire, KaZaa of Bearshare aan en pluk zo snel mogelijk alles wat je van 'm kan vinden van het internet. Met zijn trouwe strat is hij na de hoorbaar toch steeds ouder wordende Eric Clapton dé nieuwe bluesgitarist van het moment. In onderstaand fragment speelt hij solo een cover van Jimi Hendrix' Bold As Love. In het begin allemaal nog vrij standaard blueslickjes maar na een minuut of twee... It doesn't get much better than this.

 

 

EDIT (04/12): Nog geen genoeg van John Mayer? Hier nog wat elektrisch geweld en hier een mooie akoestische ballad. In beide clips samen met Eric 'Slowhand' Clapton.

Het is 20.22. Net als nog ruim anderhalf miljoen andere Nederlanders kijk ik naar het NOS Journaal. Het weerbericht met Marjon de Hond is net geweest als Philip 'de Hakkelaar' Freriks plotseling zegt "en dan nog dit". Zijn blik veranderd van overdreven ernstig naar wanhopig guitig. Philip denkt 'ik wil niet' maar Philip moet wel. Philip en ik weten allebei hoe laat het is. Tijd voor een klein zielig verdwaald hertje op het gladde ijs dat z'n moeder kwijt is maar door een Amerikaanse legerhelikopter toch nog even de goede kant wordt opgeblazen. Of een geslaagde poging om het wereldrecord menselijk mikadoën. Mijn hand snelt naar de rode knop op de afstandsbediening, maar het is al te laat.

 

Sinds ongeveer een jaar vindt de NOS dat het alom gerespecteerde Journaal niet meer 'hip' genoeg is. Het Journaal moet jonger. Een beetje á la het Jeugdjournaal of zo (Goed, dan bestaat er ook nog zoiets neps als 'Journaal op 3' met Margriet 'zusje van' Wesselink maar breek me daar de bek al helemaal niet over open). Het Journaal verliest net zo snel kijkers als mijn hond momenteel haren verliest en ze denken kennelijk dat een leuk filmpje aan het eind die daling zal stoppen.

Niet alleen het NOS Journaal is 'gepimpt'. Het virus heeft ook toegeslagen bij haar commerciële buren. Ken je het programma Editie NL op RTL 4? Dat komt altijd na het 6 uur-nieuws. Zoals de naam al doet vermoeden zendt dit nieuwsprogramma het BINNENLANDSE (let op die hoofdletters) nieuws uit. Vaak was dat wat kleiner of wat luchtiger nieuws dat zijn grote broer niet wou coveren, maar dan wel op een, journalistiek gezien, wat hoger niveau dan Hart van Nederland, 4 in het land of al die andere ongein. BINNENLANDS nieuws dus. Nou weet ik er niet zo heel veel vanaf maar volgens mij woont dat braakmiddel Britney Spears nog steeds aan de andere kant van de oceaan. En volgens mij geldt hetzelfde (maar dan aan weer precies de andere kant) voor Miss Australië.

 

Gelukkig is de radio natuurlijk niet veranderd. Die ene goede omroep, BNR Nieuwsradio, blijft altijd zoals 'ie is. Want wat verwacht ik van een radiostation dat het woord 'nieuws' in de naam heeft staan? Juist, nieuws. En dat kreeg ik ook altijd. Ik was er zelfs voor bereid om de lachwekkend slechte reclamespotjes van bank huppeldepup en belegger zusenzo uit te zitten. Nou was het ongeveer een maand geleden, en ik zette na twee weken niet geluisterd te hebben de autoradio maar weer eens aan. Plotseling een hese vrouwenstem door de speakers: "We hebben naar je geluisterd. Je vond het vervelend dat we elk kwartier weer met een nieuwsbulletin kwamen, dus dat doen we niet meer". ... Wat? Het is toch BNR Nieuwsradio? Ik ga naar 100 punt nog wat om nieuws te horen. Als ik even ets anders wil zet ik SkyRadio, 538 of Q-music wel op. In plaats daarvan moest ik nu luisteren naar Harmke Pijpers met een slap aftreksel van NCRV's Stand.nl op Radio 1.

 

Ben ik de enige die er zo over denkt? Volgens heb ik ergens even m'n ogen te lang dicht gehad. Waarom moeten nieuwsprogramma's nou ineens leuk, spannend, sexy en vul-zelf-maar-in zijn? Als het zo doorgaat zijn het straks allemaal RTL Boulevard-achtige magazines geworden. Begrijp me goed, RTL Boulevard vind ik na een lange dag op z'n tijd nog best wel vermakelijk. Maar dat kijk ik dan niet om snel, goed en zakelijk geïnformeerd te worden. Dat is echter wel de reden dat ik om 20.00 het Journaal aanzet. Natuurlijk, ik overdrijf/chargeer behoorlijk, maar het is jammer genoeg wel een duidelijke trend aan het worden. Waarom mag het RTL nieuws / NOS Journaal niet gewoon zakelijk, voor mijn part saai zijn? Ik snap het niet...

 

Afgelopen april stond ik er ook al: De derby tussen SV Spakenburg en VV IJsselmeervogels. De weken voorafgaand keek ik er niet echt naar uit. 8 euro betalen voor iets wat ik op tv na vijf minuten al uitzet. Blegh. Totdat ik op de Spakenburgse Westmaat kwam en een situatie aantrof waar carnaval in Tilburg bij verbleekt. Hét moment dat ik begreep dat voetbal meer was dan 22 idioten die achter een bal aan rennen. Maar dat zou me dit keer écht niet gebeuren. Dit keer was het niet leuk. Dit keer was het geen twintig graden en een lekker zonnetje. Dit keer was het gewoon dom, vervelend, saai voetbal.

 

Ik stond net een halfuur te blauwbekken toen van achter de boomtoppen ineens een vliegtuigje aankwam. Achter de miniatuurboeing hing de tekst 'SVS: Schijt aan de buren!'. Een kleine lach verscheen op mijn bevroren gezicht. Niet veel later kwam een ander vliegtuigje het tekstvliegtuig vergezellen. Het luik ging open en duizenden pleeborstels met blauwe parachutes vulde het veld. De reacties van de blauwen (SV Spakenburg) en daarop weer de antwoorden van de rooien (VV IJsselmeervogels)... Hoewel ik het eigenlijk niet wilde maakte zich weer een 'eerste derby-gevoel' van mij meester. Ik vergat de kou, ik vergat de ranzige lucht, ik vergat dat voetbal eigenlijk saai hoort te zijn.

 

De eindstand was uiteindelijk 5-1 in het voordeel van de blauwen. Maar wat boeit dat? Voor mij had het net zo goed 10-0 of 0-0 kunnen zijn, veel volgde ik er toch niet van (mede doordat ik toch geen zak zag, weer zo'n moment waarop 5 tot 10 cm extra weer handig zouden zijn). De man met een zeer penetrante alcohollucht om zich heen die mij maar bleef overtuigen dat rood toch wel ging winnen (so much for de drooglegging), de spreekkoren aan de blauwe kant, het tromgeroffel aan de rode kant... Voetbal is eigenlijk toch best leuk. Kut.

Zoals veel mensen wel zullen weten heb ik begin september een interview gehouden met de Amerikaanse schrijver Richard Louv. Louv was in Nederland voor de lancering van de vertaling van zijn alweer zevende boek 'The last child in the woods: Saving our children from nature deficit-disorder' (Schaam je niet als je nog nooit van de beste man gehoord hebt, tot voor drie maanden terug was dat voor mij ook het geval). Via via kwam bij mij de vraag of ik hem voor het magazine van Scouting in Amsterdam wilde interviewen, uiteraard in het Engels. Meteen 'ja' gezegd natuurlijk, ik helemaal zenuwachtig daarheen en twee uur later weer terug in de trein met een blok vol quotes en een ervaring rijker.

 

   

Taratataaaa... daar is 'ie dan hoor! Na mijzelf jarenlang in stilte te hebben gehuld op internet moest het er nou maar eens een keer van komen. Nadat ik ruim een jaar heb volgehouden dat een weblog maar (om met de woorden van Chris te spreken) 'kansloos' is, heb ik mezelf toch laten overhalen om het ook te gaan proberen. Artwin gaat een weblog bijhouden. Met dank aan Jennifer overigens want zelf snapte ik er in het begin vrij weinig van.

 

Maar goed, het moeilijkste moet natuurlijk nog komen: de weblog ook een beetje actueel houden. Hoe dat gaat aflopen moeten we nog maar zien. Ik zal proberen minstens zo eens in de week een column, nieuwsding of weet ik wat op mijn nieuwe puntpuntpunt nl te zetten. We zien wel wat het wordt...